De heer Cuypers is marineofficier geweest en vervulde tien jaar een directiefunctie bij Philips en mevrouw Cuypers was manager bij een boekhandel. Zij hebben vorig jaar een appartement op Park Boswijk gekocht en verbouwd.

‘We hoorden van een mevrouw dat zij het appartement had gekocht voor logees en dat zij zelf nog ergens anders woont. Als een soort verzekering voor later. We kenden de omgeving niet, want we komen uit Amsterdam. Maar wat een geweldig idee is,' zegt de heer Cuypers, ‘is het logeerappartement. We hebben daarin een maand op proef kunnen wonen. Toen hebben we de omgeving leren kennen en toen zijn we heel enthousiast geworden. De logeerkamers zijn echte hotelkamers, waarin de handdoek als een bloem op je bed wordt gelegd. Bovendien zijn ze zeer goed geprijsd. De kinderen komen hier graag, ook om te eten. De totaliteit is leuk en de sfeer onderling is plezierig. Je komt aan, neemt een kopje koffie in het restaurant, blijft lunchen, pikt een filmpje mee. En in de zomer is het zo prachtig op het park, maar ook in de winter blijft het groen, dankzij de dennenbomen.'

Fantastisch personeel

De familie Cuypers verblijft een deel van het jaar in Spanje. ‘Onze geweldige buren letten dan op het huis en sturen onze post door,' zegt mevrouw Cuypers. ‘Normaal gesproken zijn we een half jaar in Spanje, maar mijn man werd ziek en hij revalideert nu, gelukkig. Het heeft hier de voordelen van een verzorgingscomplex, maar zeker niet de nadelen. Het team is zeer gemotiveerd. Echt naar waarheid, het personeel is fantastisch. Je krijgt geen kans om zelf je kopje koffie te halen. Dat maak je weinig mee. Het team heeft het duidelijk onderling ook leuk.

De technische dienst is ook prima. Die doet alles voor ons. Een buurman die zelf best kan klussen, heeft geen zin meer om dat te doen. Hij heeft zelfs geen hamer meer in huis en vindt het heerlijk dat hij het kan uitbesteden. De bewoners organiseren zelf veel, zoals de abonnementen voor de concerten en het vervoer daar naar toe. Het reguliere openbaar vervoer is trouwens ook heel prettig. De bus stopt voor de deur en zet je zo af voor de deur van de Utrechtse Bijenkorf en met de belbus kun je naar het zwembad. Hier kun je het leven leiden dat je zelf wil, ook als jongere oudere. Harmonisch met anderen. En iedereen wordt oud hier, zelfs boven de honderd. Dat is toch een goed teken.'

‘De magie van Park Boswijk...'

De heer Hofstede publiceerde een bundel gedichten op zijn negentigste verjaardag met de titel Late Oogst onder de naam Barney. Hij woont elf jaar op Park Boswijk, dat in zijn ogen een waar landgoed is.

‘Ik heb altijd geschreven,' vertelt hij. ‘Eigenlijk wilde ik beroepsjournalist worden, maar de oorlog kwam ertussen. Commercie werd mijn baan, de export, waardoor ik de hele wereld kon bereizen. Dat was ook heel bijzonder, maar nu ben ik blij met mijn leven hier, want we leven hier met grote vreugde. Zoals ik in mijn bundel schrijf: "Boswijkleven is Zwitserleven". De huizen zijn prachtig en het uitzicht is dat ook, vandaar dat ik het hier een landgoed noem. Je moet hier vooral ook in het restaurant gaan eten, omdat het lekker is en omdat het goed voor het park is. Ik heb ook mijn verjaardag in het restaurant gevierd. Het is geweldig dat ze aan al je wensen kunnen voldoen. Ik kom hier graag met mijn geliefde buren, vrienden en familie. Niet voor niets is Park Boswijk vaak het onderwerp van mijn gedichten.'

Zoals in het gedicht ‘Ons Park Boswijk', waarin hij schrijft: ‘Terwijl ik aan de toekomst denk [...] maakt de Boswijknatuur mijn leven rijk [...] een groot geschenk./ Het leven in 't Park kent geen gevaren./ Domweg gelukkig, op ons eigen Boswijk.'

Als voetnoot schrijft de dichter bij deze variant op het bekende gedicht van J.C. Bloem: ‘Wat woonplaats betreft zou Barney, zelf oud-Amsterdammer, niet met Bloem's Dapperstraat willen ruilen.'

Dat zegt wel wat, evenals de volgende citaten van zijn hand:

Een ‘aards' paradijs voor een paar honderd senioren [...] je bent en je woont, op je oude dag als herboren/ door de magie van Boswijk op de Heuvelrug aangeraakt.

Je geniet van een glaasje wijn/ en van een exquis diner [...] De cognac wordt niet gesmaad/na het uitgebreid souper./ Vandaag wordt het weer laat [...]

Men ontmoet hier cultuur en kunst, en zo,/ bij vele evenementen die worden georganiseerd./ Eigen koks hebben 't culinaire vak goed geleerd,/ en tafelgesprekken hebben vaak hoog niveau./ Je leeft er zoals je zelf zo graag leven wil. [...]

Alle tafelgenoten voelen zich deze avond rijk,/ zich goed geborgen wetend in de warme ambiance [...] van de [...] lounge van hun eigen Boswijk.

Uit: Barney's Bundel, Late Oogst, 2011.

‘Alles wordt geregeld...'

Mevrouw Van der Oord woont nu vijf jaar in haar appartement en is laaiend enthousiast. Ze besloot met haar man naar Park Boswijk te verhuizen toen ze stopten met werken en hun zaak verkochten.

‘We zijn nu achtenvijftig en vierenzestig en willen vaak in Griekenland kunnen zijn, waar we ook een huis hebben,' vertelt ze. ‘Daar zitten we gemiddeld zes weken achter elkaar en dan komen we weer een week terug. Zo kunnen we tijd besteden aan de kleinkinderen.

We liepen op een bepaald moment aan tegen de last van een groot huis. Als je wacht met verhuizen tot je tachtig bent, kun je in de tussentijd niet genieten, maar ben je steeds bezig met dat te grote huis te onderhouden. Als je veel buitenshuis bent, is Park Boswijk een geweldige oplossing. Je hebt niet de last van een tuin die je moet onderhouden en toch is het hier groen. We kunnen gaan en staan waar en wanneer we willen. We hoeven geen afspraken te maken voor de check van de boilers, of voor de glazenwasser, want alles wordt geregeld. Ook hebben we in Griekenland niets met rekeningen te maken want die worden automatisch betaald. Dat is prettig. Je kunt bovendien bijna niet goedkoper wonen. Natuurlijk heb je servicekosten, maar daar krijg je ook veel voor terug. Tel maar eens op wat apart gas, licht en telefonie kost. Bovendien kun je hier een garage huren en dat is voor de hobby van mijn man ideaal. Hij houdt ervan om aan oldtimers te sleutelen.'

Paradijsje

Mevrouw Van der Oord leerde Park Boswijk kennen toen ze een bezoek bracht aan een kennis die hier al eerder woonde. ‘Het was midden in de zomer en de deuren stonden open. De gordijnen waaiden naar binnen en ik rook de geur van bloemen en hoorde vogels zingen. Wat een paradijsje, dacht ik.

We hebben gekozen voor een Corridorwoning met een geweldig terras. Extra aantrekkelijk was dat het appartement onder architectuur verbouwd is. Het is een compact huis met toch genoeg ruimte. Geweldig was ook dat ik mijn kleine hondje kon meenemen. Je kunt hier ook heerlijk wandelen of fietsen op geweldige fietspaden. Als je linksaf slaat heb je de weilanden en rechts het bos. Als je van boten en varen houdt kun je terecht in Wijk bij Duurstede en in Doorn heb je alle faciliteiten onder handbereik, zoals zwembaden en golfterreinen.

Centraal en toch landelijk wonen voor een gunstige prijs

Ik heb me nog nooit zo rustig en veilig gevoeld, zelfs met de deuren open. Er wordt op een positieve manier op je gelet, zonder bemoeienissen. Je kunt naar het theater en straks worden de dingen hier verzorgd als we het niet meer zelf kunnen. De huisarts staat zo voor de deur. Alleen al dat te weten geeft rust. Ook prettig is het winkeltje en uiteraard het restaurant. Ik vind het hier ideaal! Ik hoef de receptie maar te bellen en ik kan mijn pakjes laten afleveren. Ook steeds meer jongere mensen ontdekken Park Boswijk. Een stel van eind veertig uit Amsterdam kwam hier bijvoorbeeld wonen voor de gunstige prijs en de centrale en toch landelijke omgeving.'

‘Het uitzicht gaf me het gevoel of ik nog in Zuid-Frankrijk woonde ...'

Voor Mevrouw Vermeulen was de eerste indruk allesbepalend. Zij vond de ontvangst op Park Boswijk geweldig.

‘Ik belde uit mijn toenmalige woonplaats Zuid-Frankrijk voor informatie. Ik had al verschillende huizen aan de lijn gehad. Voor mij was het heel belangrijk dat de medewerker van Park Boswijk mij heel hartelijk te woord stond en dat ik mijn huisdier mocht meenemen, wat elders niet kon. Toen ik kwam kijken was ik meteen door de sfeer verkocht. Er ging een wereld voor me open. Het tweede huis dat ik zag was meteen raak. Het uitzicht op het bos en de vijver gaf me het gevoel of ik nog in Zuid-Frankrijk woonde. Daar ging ik, toch weer, door met de opvang van zwervende en gewonde dieren. En ik zette onder meer een dierenambulance op en woonde ik heerlijk buiten. Hoog in de Pyreneeën kon je de beren horen brullen. Hier in Doorn ben ik ook veel buiten en wandel ik voor dag en dauw door de bossen. Ik ben altijd aan het zorgen geweest voor dieren, nu waardeer ik het zeer dat er voor mij gezorgd wordt.

Mijn motivatie om hier te komen wonen, was dat ik een keer flink was gevallen in Frankrijk, toen dacht ik: Je kunt beter zelf een nieuwe woning zoeken dan dat het voor je gedaan wordt. Ik ben een gevoelsmens en hier hangt een heel open sfeer, dat is niet onder woorden te brengen. De natuur is overal, maar ook cultureel is er veel te doen. Je kunt schilderlessen volgen, naar de film, een modeshow, handwerkclub, of naar een lezing. Ik heb hier leren boetseren en had niet gedacht dat ik het zo leuk zou vinden. Ook naar die les mag ik mijn hond meenemen.'

Een enorme luxe

‘Het restaurant is gezellig en je kunt er lekker zitten lezen aan de leestafel. Het is allesbehalve een kantine. Je kunt er een high tea bestellen en je verjaardag vieren. Er is een bewoner die op kerstavond met familie eerst naar de kerk gaat en daarna thuis een koud buffet gebruiken. Dat wordt allemaal prachtig neergezet in het appartement. Alles is bespreekbaar en met veel wensen houdt men rekening.

Ik eet er graag, ben vegetariër en daar wordt altijd goed rekening mee gehouden. Je kunt ook uit verschillende soorten groenten kiezen. Als ik kom dan weten ze precies hoe het zit. Als je iets anders wilt dan het menu is dat ook goed. Aan alle wensen wordt voldaan. Ik vind dat een enorme luxe. Ik ga dan ook regelmatig met een groepje bewoners eten. Het winkeltje en de kapper zijn ook handig en de mensen die er werken zijn heel aardig. Iedere maandag verzorgen vrijwilligers de bibliotheek. Er wordt vervoer geregeld naar concerten in onder andere de Doelen. Kortom, ik voel me rijk hier.'

‘Park Boswijk is geweldig, ik wist niet dat er zoiets bestond...'

Meneer Zielstra woont nog betrekkelijk kort in zijn appartement in het park, maar hij is ‘heel verrukt' van Park Boswijk. ‘Anderhalf jaar geleden kwam ik uit een verzorgingstehuis, maar dat was nog een stapje te ver voor mij, hier is het veel vrijer. Iedereen die ik spreek is heel tevreden over Park Boswijk en vrienden en kennissen die op bezoek komen zeggen: "Wat geweldig, ik wist niet dat er zoiets bestond."

Ik heb als balletdanser en docent altijd zelfstandig gewerkt. Twintig jaar had ik een eigen dansstudio in Haarlem met een vakopleiding. Veel van mijn leerlingen hebben carrière gemaakt in binnen- en buitenland. Ik houd van mijn vrijheid en hier kun je op jezelf zijn en toch makkelijk contact leggen als je dat wilt.

Het is heerlijk dat je à la minute kunt zeggen: "Ik ga even in het restaurant lunchen". Je hoeft niet te reserveren. Dat is heel hartelijk. Ik ga dan ook altijd met mijn bezoek in het restaurant eten. Binnenkort nog met een van mijn oud-leerlingen. Als je in de zomer op het terras van het restaurant zit, waan je je in het buitenland, ergens in een chique tophotel.

Er wonen bijzondere mensen op het park en het is mooi elkaars verhalen te horen. We hebben een herensociëteit op de laatste vrijdag van de maand, waar altijd kennis wordt uitgewisseld. Er komen ook sprekers van buiten met interessante beroepen. Ik heb op verzoek een balletfilm vertoond en daarbij verteld over de geschiedenis van het ballet. Er is hier een prachtig filmscherm, dus je hebt het idee dat je in het theater zit. Doordat er veel mensen wonen kan er natuurlijk ook veel. Je creëert de kansen met elkaar.'

‘Iedereen is enthousiast...'

Nadat zij tien jaar in Spanje hadden gewoond kwamen de heer en mevrouw Diederiks terug naar Nederland om in de buurt van hun kinderen en kleinkinderen te zijn.

‘Tijdens een voorlichtingsdag kregen we meteen een uitstekende indruk van Park Boswijk,' zegt mevrouw Diederiks. ‘En de hondjes mochten mee. Dus we hebben ons meteen opgegeven. Als je zo lang mogelijk zelfstandig wil wonen, vind je hier een ideaal koop- of huurappartement in een omgeving waar in alle opzichten service geboden wordt. Het is ook fijn dat je hier de keuze hebt tussen huren of kopen. Wij kozen voor een huurappartement. Er gebeurt hier veel en iedereen is enthousiast. Maar er is toch niet te veel sociale controle. Ieder heeft zijn eigen voordeur.

Nu zijn we nog mobiel en we hebben onze eigen auto nog. We bieden vaak medebewoners een lift aan. Maar als er ooit wat met ons zou gebeuren, dan kunnen we in ons appartement op de noodknop drukken.

Geweldig gastappartement

Onze vrienden uit Rotterdam komen over en maken dankbaar gebruik van het gastappartement. Dan hoeven ze niet terug naar Rotterdam. We bridgen de hele dag en eten lekker samen. De ambiance van het park is uitstekend. Vorig jaar waren alle kinderen en kleinkinderen hier bij de paasbrunch. Dat was een waar feest.'

‘Vooral het dessertbuffet,' zegt de heer Diederiks, ‘dat herinner ik me van vroeger toen ik klein was. Dat was het lekkerste wat er was. Nu zei ik tegen mijn kleinzoon van zes: "Je mag zo vaak wat halen als je zelf wilt". Dat vond hij prachtig. Ze gaan zelfs liever naar het restaurant hier dan naar de McDonalds. Ze zijn ook gek op de kinderijsjes in de vorm van beestjes. Ook het Sinterklaasfeest is geweldig, er is altijd een cadeautje voor ieder kind. Boswijk is een cadeautje voor ons.'

 'Iedereen heeft hier ‘het mooiste appartement...' 

Mevrouw Klemann woont twee jaar op Park Boswijk. Zij doet actief mee aan de activiteiten, zoals onder andere sjoelen, koersballen en handwerken. Ook is er een bridgeclub, een bibliotheek en staat er een biljarttafel. Regelmatig worden er lezingen gehouden, zijn er filmvoorstellingen en muziekmiddagen en worden er uitstapjes met een bus gemaakt.

De auto heeft zij weggedaan, maar er zijn genoeg mogelijkheden om uit te gaan, want het openbaar vervoer stopt redelijk dicht bij de ingang van Park Boswijk.

Als regel kookt zij zelf, maar ze gaat ook één maal per week, en soms vaker, eten in het restaurant, zeker als zij gasten heeft. De boodschappen doet zij in de eveneens eigen Supermarkt, waar alle zaken voor het dagelijks leven te verkrijgen zijn. Ook een kapperszaak is aanwezig en (niet te vergeten) de zorgafdeling, waar men ook vanuit het appartement door middel van een alarm gebruik van kan maken. Ook de Ouderenadviseur heeft daar een kantoor.

 Voortreffelijk wonen

‘De informatievoorziening is duidelijk. Elke bewoner heeft een boekje waarin alle noodzakelijke dingen staan vermeld. Wat men niet weet of kan vinden, is bij de Receptie na te vragen. De natuur is hier altijd mooi. Bijvoorbeeld in de herfst en winter kan zij vanuit haar woonkamer de vogels en eekhoorns hun eten zien verzamelen.'

Wat zij het allerleukste vindt, is dat elke bewoner van Park Boswijk denkt het in mooiste appartement van het hele complex te verblijven! Zij wil dan ook iedereen die interesse heeft, uitnodigen te komen kijken hoe voortreffelijk het wonen hier is.